• Zabudowa orbitnalna Kwadratura

Winda Orbitalna – Stacja Naziemna

Siemens Future Living Award 2017 - nominacja
1000 km na zachód od Galapagos
Projekt: 2016
Powierzchnia: 10 hektarów
projekt dyplomowy WAPW

Windą w kosmos, czyli tam i z powrorem

Winda orbitalna to technologiczna oś łącząca nas z kosmosem. Pozwala myśleć śmielej o powszechnej dostępności podróży kosmicznych ponieważ jest bezpieczniejsza i wielokrotnie tańsza w użytkowaniu niż lot rakietą. Dodatkowo, dzięki użyciu energii słonecznej zamiast tradycyjnych paliw kopalnych, jest to założenie daleko bardziej ekologiczne. Gdybym chciał opisać windę orbitalną w najprostszy sposób to powiedziałbym że to przymocowana do równika planety cienka, bardzo długa nitka z przeciwwagą na drugim końcu. Ruch planety wokół własnej osi pozwala utrzymać układ w równowadze i zapewnia jego stabilność.

Zlokalizowałem stację naziemną windy na równiku w pobliżu Wysp Galapagos. Ta pływająca struktura pełni funkcję dworca, hotelu i zaplecza technicznego dla kapsuł orbitalnych. Załoga części cargo i obsługi hotelu (180 łóżek) liczy 210 osób. Trzy pokłady i zasady podziału stref dostępności funkcjonalnie rozwiązują rozdział między częścią hotelową i cargo.

Winda orbitalna – technologia przyszłości

Moje jednoczesne zainteresowanie przyszłością i niezrealizowanymi projektami ściśle łączy się z tematem pracy.  Koncept ten nie jest możliwy do zrealizowania przy obecnym stanie technologii, ale z pewnością stanie się realny w przeciągu najbliższych 30-tu lat. Wplatam w strukturę stacji wątki z wieży Eiffela, Szuchowa, pomysły metabolistów, konstruktywistów i Archigramu.  Projekt zakłada również użycie najnowszych materiałów, takich jak nanorurki węglowe, bio-fotowoltaiczne panele czy folię ETFE.

Zobacz wideo przybliżające ideę projektu

Projekt został nominowany do Siemens Future Living Award 2017.